| تبليغات | X |
درست بيست و هفت سال پيش بود. بيست و پنجم خردادماه 58. روزي كه جامعهي ادبي و هنري ايران وداع سنگين يكي از پرچمداران ادبيات و هنرهاي بومي را تحمل كرد. شهيد محسنپزشكيان از آن دست هنرمنداني بود كه با نگاهي پژوهشي به مسائل حوزهي جغرافيايي زندگي خود به خلق آثار كمنظيري در راستاي ادبيات و هنر شهرستان كازرون پرداخت. مجموعهي قصههاي مردم كازرون، ضربالمثلهاي كازروني و صنايعدستي كازرون از جملهي پژوهشها و تأليفهاي وي در حوزهي ذكر شده است كه پزشكيان را به بطن زندگي مردم ديارش نزديك كرده بود و با تأثير بر روحيهي لطيفش، وي را به خلق آثار زيبايي همچون شعرهايي به لهجهي شيرين كازروني كشانده بود.
به واسطهي سطح گستردهي فعاليتهايش، در اين بيستوهفت سال فراغش همواره ياد و خاطر وي در ذهن فعالين اجتماعي و ادبي شهرستان كازرون بود و تا آنجا كه امكان داشت در هر فضايي نام و يادي از وي به ميان ميآمد. از جملهي آنها ميتوان به برپايي يادوارهاي ويژهي گراميداشت اين هنرمند در سال 75اشاره كرد.
اما امسال سالروز درگذشت محسن پزشكيان، به گونهاي ديگر رقم خورد...